Doradztwo

Medycyna rozróżnia chorobę wrzodową żołądka lub chorobę wrzodową dwunastnicy. Często jednak atakuje oba te narządy i nie ma pewności, czy są to dwie odmienne czy też jedna i ta sama choroba. Obraz kliniczny i stwierdzane dolegliwości są bardzo do siebie podobne. Głównym objawem jest ból związany z przyjmowaniem pokarmu, umiejscowiony w nadbrzuszu lub śródbrzuszu, czasami promieniujący do klatki piersiowej i boków tułowia. W pojawianiu się bólu występują pewne różnice w zależności od umiejscowienia wrzodu. We wrzodach żołądka ból odczuwany jest najczęściej na czczo, kiedy jest wysoki poziom soku żołądkowego (kwasu solnego). Pod wpływem spożycia pokarmu dochodzi do złagodzenia dolegliwości, poprzez zmniejszenie kwasowości soku żołądkowego. Odwrotnie jest, gdy wrzody umiejscowione są w dwunastnicy. Objawy pojawiają się w kilkanaście do kilkudziesięciu minut po spożyciu pokarmu, rzadziej występują na czczo. Jest to także związane z kwasowością, dlatego że w dwunastnicy, przy braku pokarmu, kwaśny sok żołądkowy nie występuje. Natomiast wymieszany z sokiem żołądkowym pokarm, który przechodzi do światła dwunastnicy, działa podobnie jak kwas solny w żołądku i powoduje nasilenie dolegliwości.
Obok bólu, który jest głównym objawem choroby wrzodowej, może chorego gnębić uczucie pieczenia i palenia w nadbrzuszu powyżej pępka. Może też temu towarzyszyć zgaga i pieczenie w klatce piersiowej za mostkiem - chociaż jest to często objaw refluksu żołądkowo-przełykowego. Może być też odczuwany brak łaknienia. Choroba wrzodowa bywa czasem przyczyną przykrego uczucia „pełności” lub rozpierania po posił

Adres www: http://245.211.143.240